Van in- en uitzoomen naar échte stappen: Stan over werken bij Jados

In dit blog vertelt Stan (35) over zijn werk bij Jados, waar hij de rollen van gedragswetenschapper en werkcoach combineert. Hij neemt je mee in zijn route naar Jados, de keuzes die hij maakte toen zijn gezin groeide en wat hem energie geeft in de begeleiding. Ook deelt hij hoe hij rust en overzicht bewaakt in drukke dagen, en waarom “samen in ontwikkeling” voor hem vooral betekent: blijven proberen.

Waarom ik bij Jados terechtkwam

Ik ben Stan, 35 jaar, en ik woon in Lent met mijn gezin: Carine, Lea (3), Ole (8 maanden) en onze kat Miki. Op dit moment heb ik ouderschapsverlof, waardoor ik minder werk en meer thuis ben. Ondanks de pittige nachten is dat echt bijzonder: ik maak de ontwikkeling van de kinderen zo bewust mee.

Voor ik bij Jados werkte, begeleidde ik mensen met ernstige psychiatrische problemen. Toen mijn dochter werd geboren, merkte ik dat de zwaarte van dat werk en de bereikbaarheidsdiensten niet meer goed pasten bij de fase waarin ik zat. Ik zocht iets met meer richting en minder onvoorspelbaarheid. De rol van werkcoach sloot daar mooi op aan.

Ik begon bij Jados als vervanger toen twee collega’s zwanger waren. Daarna kreeg ik de kans om te blijven. Inmiddels combineer ik twee rollen: ik werk 20 uur als gedragswetenschapper en 4 uur als werkcoach. Soms is dat puzzelen qua planning, maar voor mij werkt het.

“De vrijheid om mijn werkweek zelf goed in te richten maakt dat ik mezelf kan zijn in mijn werk”

Wat ik meeneem (en anders maak) als professional

Wat mij typeert, is dat ik altijd kijk waar ontwikkeling mogelijk is en waar het efficiënter kan. Dat maakt me misschien niet de ‘doorsnee’ gedragswetenschapper. Ik heb namelijk een achtergrond in commerciële economie en communicatiewetenschap. Later heb ik me natuurlijk bijgeschoold in social work.

Die communicatieachtergrond helpt me nog elke dag. Vooral in duidelijkheid scheppen: wie is de opdrachtgever? Wat is precies de vraag? Wat spreken we af? Zeker in de samenwerking met gemeenten, UWV en collega’s merk ik hoe belangrijk dat is. Heldere afspraken geven rust en zorgen dat je elkaar niet kwijt raakt.

En in de begeleiding zelf raakt het me dat je met iedereen kunt verbinden. Er zijn altijd wel gemeenschappelijke thema’s. Ik vind het een voorrecht om iemands verhaal te mogen horen en volgen, en daar — direct of indirect — een tijdje onderdeel van te zijn.

Hoe mijn werkdagen eruitzien

Ik start mijn werkdag eigenlijk altijd met een half uur ‘leeg’ in mijn agenda. Dat klinkt klein, maar het maakt een groot verschil: even rustig opstarten voordat afspraken beginnen. In de middag plan ik vaak een pauze, al is die vaak ook praktisch: mailtjes beantwoorden terwijl je eet of in de auto zit.

Ik heb ooit een MBSR-training gedaan en gaf eerder zelfs wekelijks oefeningen daarin. Soms pak ik daar gedurende de dag nog een kleine ademhalingsoefening uit terug. Het helpt me om niet aan een stuk dóór te gaan, maar ook even te voelen: wat gebeurt er nu eigenlijk?

Wanneer ik écht waarde zie in begeleiding

Voor mij zit het meest waardevolle in het aangaan van moeilijke situaties en er niet van weg te blijven. Soms is iets spannend of stroef, maar als je dan merkt: het lukt tóch… dat geeft energie. Daar leer je van, samen.

Persoonlijke aandacht en verbinding hebben voor mij veel te maken met vertrouwen. Vertrouwen hebben in jezelf én in de ander. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar in de praktijk is het vaak precies waar de doorbraak zit.

“Ontwikkeling ontstaat vaak juist door te doen en er samen naar te kijken”

Waarom de combinatie van rollen zo goed past

Wat ik fijn vind aan de combinatie van gedragswetenschapper en werkcoach, is dat ik dichtbij de praktijk blijf. In mijn werkcoach-rol heb ik cliëntcontact en loop ik tegen dezelfde dingen aan als ambulant begeleiders soms ook doen. Tegelijkertijd kan ik als gedragswetenschapper met meer afstand naar casussen kijken.Die afwisseling tussen inzoomen en uitzoomen past goed bij mijn manier van werken. 

Samen in ontwikkeling

“Samen in ontwikkeling” betekent voor mij: blijven proberen, zonder dat het perfect hoeft. Soms werkt iets, soms niet. Maar juist door het te doen en er samen op te reflecteren, komt er beweging. Ik ben dankbaar voor mijn collega’s: iedereen brengt iets anders mee, en juist daardoor ontstaat leren samen.

Binnen heel Jados voel ik me gesteund. Ook met wisselingen binnen Regioteam Oost zijn we echt een team. We kijken steeds meer naar ieders kwaliteiten en zetten daarop in. We willen projecten bijvoorbeeld gestructureerder oppakken, mogelijk met een werkwijze als agile/scrum. Dat past ook bij mijn drive om vooruit te kijken: waar kunnen we slimmer, duidelijker en beter samenwerken?

Wat maakt dat ik graag bij Jados werk? De collega’s, de ontspannen sfeer en de vrijheid. Dat geeft energie en ruimte om te blijven groeien!

“Maatwerk zit voor mij in gelijkwaardig samenwerken”